var að krúsa niður memory lane – allt frá því þegar ég fæ inngöngu inná bifröst og til dagsins í dag. Skrýtið hvernig sýn mín á þennan stað hefur breyst með árunum.

Ég elskaði, elskaði af öllu hjarta að vera hérna fyrsta eina og hálfa árið – svo tók leiðin við. Það er bara allt annað að vera í frumunni og vera á fyrsta árinu. Þa einhvernveginn kynnist maður öllum nýnemunum gerir ekki annað en að djamma og allt nýtt og spennandi.

Núna eru nýnemarnir ekkert spennandi, námið orðið langdregið, staðurinn orðinn staðnaður – kannski vantar mig bara þessa hræður sem fóru í skiptinám í haust – kannski er bara komið gott.

En ég er samt á biðlista uppá keili og hugsa að niðurstaðan verði sú að ég flytji þangað með barn og buru. Finni mér þægilega vinnu og taki master með vinnunni þá.

Einn önn eftir – 3 lotur í sumar og svo bs-inn.

össs.

Fann samt á flugi mínu niður fyrrgreinda götu svona smá spurningalista sem ég hef samkvæmt fyggreindri færslu stolið af hafrúnu minni og lilju minni. Verður gaman að sjá hvað kemur útúr þessu – en þið verðið þá líka að svara

1. eitthvað handahófskennt um mig.
2. hvaða lag/mynd minnir þig á mig.
3. hvaða bragð minnir þig á mig.
4. Frá fyrstu ljósu minninguna þinni af mér.
5. Hvaða dýr ég minni þig á
6. Spurðu mig að einhverju sem þú hefur velt lengi fyrir þér um mig.

7. ein settning eða orð sem lýsir mér…