Týpíst, loksins þegar ég ætla að vera aksjúallí ontime að borga reikninga þá er heimabankinn með eitthverja bloody hell stæla.

Stundum er svo erfitt að vera ég.

Það er eitthvernveginn allt að pirra mig þessa dagana og ef ég hefði ekki fengið sprautu í afturendan fyrir helgi, myndi ég helda að sá tími mánaðarins, væri innan skamms.

Hormone-inbalance er orðið sem á við mig þessa dagana, það er á hreinu.

Þegar svona ástand er á manni, þá gleður mann það ekki einu sinni að ég sé að fara til glasgow eftir 2 daga. Ég nenni ekki einu sinni að standa upp, taka til, íbúðin í rúst, þarf að byrja að pakka, á eftir að ná í þvottinn ÚT í þvottahús, setja í allavega 2 vélar áður en ég fer út.

Ég er allaveganna komin með vegabréf, eilítið cash þökk sé yfirvinnu (misskemmtilegri á misskemmtilegum tímum)

Held að guð hafi bænheyrt mig því í töluðum orðum kom kúbu-farinn hann bogi minn á msn.

Þannig að pirr-færslan mín verður ekki lengri, því miður.